biblioteka
(artykuły od 1 do 10 - wszystkich: 277)
12 marca 2010 r.
„Zobaczyłem. Usłyszałem. Zrozumiałem. Zstąpiłem… Idź, wyprowadź mój lud” (Wj 3,7-8)
Drodzy współbracia, członkowie Rodziny Salezjańskiej, przyjaciele Księdza Bosko:
Pragnę rozpocząć tę wiadomość odnośnie mojej wizyty na Haiti dedykacją, którą współbracia z tamtej Wizytatorii napisali i podpisali w książce „Haiti, portret o pewnym kraju”, którą wręczyli mi w chwili mojego pożegnania. Uważam ją, nie jako pochwałę dla mnie, ale szczery wyraz ich doświadczenia i ich uczuć i, jednocześnie, wdzięczności tym, którzy ukazali oblicze Opatrzności i dali im poczuć serdeczną bliskość, solidarność Boga:
13 stycznia 2010 r.
Rozmowa z Marią Pawłowską – specjalistą psychologii klinicznej i psychoterapii uzależnień.
6 stycznia 2010 r.
Leczenie z nałogów to nie tylko odstawienie alkoholu, narkotyków czy innych źródeł uzależnień. To przede wszystkim zmiana jakości życia.
6 stycznia 2010 r.
Miłość do dziecka musi od niego wymagać, musi pokazywać, co jest dobre, co złe. A ja nie muszę być w jego oczach fajna, za wszelką cenę – taka „kumpela”, co to nawet pójdzie z nastoletnią córką do lekarza, żeby dobrał jej odpowiednie środki antykoncepcyjne.
6 stycznia 2010 r.
W obecnych czasach agresja młodych ludzi jest swoistym wołaniem, że zostali sami, jest to uświadamianiem nam wychowawcom, że ich opuściliśmy.
6 stycznia 2010 r.
Tym razem przedstawiam sylwetki dwóch osób: Piera Giorgia Frassatiego, Włocha z Turynu oraz Roderick’a Floresa, Filipinczyka. Pierwszemu w nauce pomagał salezjanin, a drugi, skaut, uczęszczał do szkoły salezjańskiej w Mandaluyong.
6 stycznia 2010 r.
Każdy młody człowiek choć nie zawsze o tym mówi, potrzebuje pomocy – wprowadzenia w dorosłe życie. Jak ważna jest to sprawa widać dokładnie wtedy, gdy ktoś się zagubi, wpadając w złe środowisko czy zmieniając system wartości. Wtedy zwykle pojawia się pytanie, gdzie byli rodzice, wychowawcy, nauczyciele.
6 stycznia 2010 r.
Dziś jestem VDB – salezjanką w świecie. Zawodowo pracuję jako urzędnik państwowy. Czas wolny spędzam z rodziną, przyjaciółmi, młodzieżą potrzebującą.
6 stycznia 2010 r.
Droga formacji grupy młodych ludzi, którzy uczestniczą w życiu oratoryjnym, odbywa się na czterech „zachodzących na siebie” etapach: zawarcie umowy o uczestnictwie w formacji oratoryjnej, współuczestnictwo w podejmowaniu decyzji, współuczestnictwo w opracowaniu projektu, współuczestnictwo w odpowiedzialności za całość działalności oratorium. W tym numerze przybliżymy pierwszy z etapów.
6 stycznia 2010 r.
Warto zastanowić się nad pewnymi sposobami ułatwiającymi dobre porozumiewanie się w rodzinie. Chciałabym się podzielić doświadczeniami z mojego domu.
do góry